Umro drug Branko Kitanovic

Pogledaj prethodnu temu Pogledaj sledeću temu Ići dole

Umro drug Branko Kitanovic

Počalji  crveni bataljon taj 5/1/2012, 04:28

SAOPŠTENJE SEKRETARIJATA CENTRALNOG KOMITETA NOVE KOMUNISTIČKE PARTIJE JUGOSLAVIJE POVODOM SMRTI GENERALNOG SEKRETARA DRUGA BRANKA KITANOVIĆA

U subotu 17. decembra 2011. godine smrt je istrgla iz naših borbenih redova Generalnog sekretara Nove komunističke partije Jugoslavije druga Branka Kitanovića.
To je nenadoknadiv gubitak za našu Partiju, njenu omladinsku organizaciju Savez komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) i čitav međunarodni komunistički pokret. Kao što je poznato, odmah nakon privremene kontrarevolucije u SSSR-u, zemljama Istočne Evrope i Jugoslaviji, Branko Kitanović je kao dosledni marksista-lenjinista i proleterski internacionalista započeo sa istomišljenicima u zemlji i širom sveta da radi na obnovi međunarodnog komunističkog pokreta i stvaranju nove Kominterne. Da tvrdnje da je Branko Kitanović, istaknuti tribun radničke klase i jedan od lidera komunističkog pokreta u svetu nisu samo obične kurtoazne reče već fakat, potvrđuju brojni telegrami saučešća komunističkih i radničkih partija sveta koje su na adresu NKPJ stigle ovih dana.
Branko je umro iznenada. Iako u svojoj 76. godini, bio je izuzetno vitalan i potpuno predan radu u Partiji. Najveći deo svog vremena, zanemarujući sopstvene potrebe, posvetio je propagiranju socijalizma i organizovanju komunista i radničke klase. Niko od nas nije očekivao da ćemo tako rano ostati bez našeg Generalnog sekretara. Podsećam da je nepunih nedelju dana pre svoje smrti drug Branko Kitanović aktivno, kao predstavnik NKPJ, učestvovao u radu 13. međunarodnog sastanka komunističkih i radničkih partija sveta održanom u Atini. Po povratku u zemlju, Branko je vodio sednicu Sekretarijata naše Partije održanu prošle sedmice i aktivno se pripremao za organizaciju proslave dana rođenja Josifa Visaironoviča Staljina koju je NKPJ već po tradicji trebalo da se održi 21. decembra. Međutim podmukla smrt tako nije htela i otela je prvog i najboljeg među nama komunistima Jugoslavije.
Branko Kitanović je rođen 18.septembra 1935. godine u Uroševcu gde je u to vreme službovao njegov otac. Odrastao je u komunistički orijentisanoj porodici i od malena je vaspitavan u duhu socijalizma. Kao dete gotovo ceo tok Drugog svetskog rata proveo je u zbegu sa partizanima. Njegovi roditelji i gotovo čitava rodbina učestvovali su u Narodnooslobodilačkom ratu i socijalističkoj revoluciji. Iako dete i sam Branko je dao doprinos u borbi za oslobađanje naše zemlje od fašističkog okupatora. Slušajući Radio Moskvu u štabovima partizanskih odreda, kasnije je elokventno i detaljno preprilavao borcima i simpatizerima NOB-a napredovanje slavnih jedinca sovjetske Crvene armije u sukobu sa nacističkom nemani. Upravo u to vreme, Branko je razvio veliku ljubav prema prvoj zemlji socijalizma na svetu, velikom Sovjetskom Savezu koju nije napustio do poslednjeg dana svog života. Nakon završetka rata Branko završava osnovnu i srednju školu, seli se sa porodicom u Beograd u kome upisuje Pravni fakultet. U to vreme već formiran kao komunista-internacionalista, sovjetofil i jugoslovenski patriota Branko Kitanović, odbija da prihvati revizionističku politiku koju otvoreno sprovodi odrođeno rukovodstvo Saveza komunista Jugoslavije na čelu sa Josipom Brozom Titom. Shodno tome Branko nikada ne pristupa SKJ smatrajući ga partijom koja je svojom politikom od 1948. godine pa nadalje raskrstila sa linijom marksizma-lenjinizma. Umesto toga, Branko Kitanović, zauzima pravilan internacionalistički marskističko-lenjinistički kurs sledeći primer starijih drugova koji nisu izdali tradiciju predratne Komunističke partije Jugoslavije, međunarodni komunistički pokret i socijalistički blok zemalja na čelu sa Sovjetskim Savezom. Branko pravilno shvata da samo ujedinjen blok socijalističkih zemalja na čelu sa SSSR i kompartija u kapitalističkom svetu može biti nepremostiva brana u “hladnom ratu” nametnutom od strane kapitalističkog Zapada. Na žalost, kao što znamo iz istorije, rukovodstvo SKJ na čelu sa Titom nije imalo takav stav i napustivši kurs marksizma-lenjinizma, proleterskog internacionalizma i autentičnog jugoslovenskog patriotizma, sve svoje sile je usmeravala na borbu protiv onih koji su voleli Sovjetski Savez. Takva sudbina je zadesila pristalice Informbiroa ali i našeg Branka. Kao student, u vreme dok je bio potpredsednik Saveza studenata Jugoslavije, 1956. godine uhapšen je sa grupom svojih kolega u Beogradu jer su organizovali odlaske u Dom Sovjetske kulture. Navodni zločin koji su oni počinili bio je gledanje sovjetskih igranih i dokumentarnih filmova koji su se tamo prikazivali. Zbog toga je Branko Kitanović proveo u zatvoru mesec dana. Pritisci režima nisu pokolebali ispravan internacionalistički i sovjetofilski kurs Branka Kitanovića. Kao ubeđeni jugoslovenski patriota Branko voli svoju zemlju i brani je od ataka kapitalističkog Zapada koji u njoj kritikuje sve što je dobro i u duhu socijalizma a sa druge strane odbija da poveruje u antisovjetsku propagandu titoističkog režima koja se u kontinuitetu sprovodi od 1948. godine. Tokom 1963. godine Branko Kitanović sa grupom istaknutih pisaca među kojima su bili i Desanka Maksimović, Branko Ćopić i Mihajlo Lalić, planira da osnuje nedeljni list Glas Epohe koji bi širo patriotske ideje i realistički pristup u književnosti. Međutim, uplašen da je reč o “sovjetskoj propagandi” režim organizuje napad na osnivače lista koje Đuro Pucar u štampi označava kao “ždanovljevce”. Ubrzo posle toga, Branko 1964. godine dobija poziv za vojsku, iako u nju po zakonu kao dete učesnik rata nije treba da ide. Poslednjeg dana vojske hapsi ga vojna policija pod navodnom optužbom za “neprijateljsku propagandu”. Na montiranom procesu kao prijatelj Sovjetskog Saveza biva osuđen na tri i po godine zatvora. Tokom perioda SFRJ Branko Kitanović postaje istaknuti pisac i prevodilac. Napisao je brojne knjige vezane za istoriju drugog svetskog rata a pisao je i istorijske romane i naučna dela. Pored brojnih dela koje je napisao, smrt ga je na žalost omela da dovrši knjigu na kojoj je godinama radio o J.V. Staljinu za čiju rehabilitaciju od indoktrinantskih antikomunističkih proimperijalističih i revizionističkih optužbi među nama komunsitima naše zemlje Branko kao pojedinac ima možda i najviše zasluga. Slovi kao autor koji je objavio najviše feljtona u SFRJ. Bio je član Udruženja književnika Jugoslavije i Saveza prevodilaca. Pored toga što piše knjige radi i kao publicista i prevodilac. Ženi se Tatjanom i dobijaju kćerku Valentinu.
Nakon restauracije kapitalizma u SFRJ 1990. godine, u eri najprljavije i najbezočnije antikomunističke histerije koju uglavnom šire bivši rukovodioci SKJ sada osvedočene prozapadne “demokrate” Branko Kitanović sa grupom istomišljenjika 30. juna u Klubu inženjera i tehničara u Beogradu osniva Novi komunistički pokret Jugoslavije (NKPJ) koji kasnije menja ime u Nova komunistička partija Jugoslavije. Na osnivačkom kongresu Branko biva izabran za generalnog sekretara i tu funkciju je obavljao 21 godinu sve do svoje iznenadne smrti. Prvenstveno zahvaljujući ugledu koji je Branko uživao u SSSR-u delegacija NJPJ biva prva koja posećuje Moskvu na poziv u to vreme uspostavljene Komunističke partije Ruske Sovjetske Federativne Socijalističke Republike, koja deluje u okviru KPSS i čiji se lideri izrazito suprotstavljaju izdajničkom kursu Mihaila Gorbačova najvećeg izdajnika u istoriji komunističkog pokreta. Takođe, isključivo zahvaljujući Branku Partija biva prihvaćena i u međunarodnom komunističkom pokretu i postaje jedna od njegovih predvodnica. Branko je najzaslužniji i za formiranje omladinske organizacije SKOJ, i upravo je on inicijator da podmladak NKPJ ponese ime slavne predratne i ratne organizacije mladih jugoslovenskih komunista.
Branko je za mlade komuniste, njegove skojevce, bio veliki uzor, inspiracija i podrška. Da nije bilo Branka i njegove pravilne marksističko-lenjinističke linije, ne bi bilo ni SKOJ kao istinske klasno svesne i ideološki potpuno izgrađene omladinske organizacije.
Kada svodimo utiske o doprinosu koji je drug Branko Kitanovič dao jugoslovneskom komunističkom pokretu moramo da kažemo da je svojim celokupnim angažmanom sebe svrstao u red njegovih najistaknutijih pripadnika i da sa ponosom možemo reći da je jedan od najvećih lidera koga je imao jugoslovenski ali kao što smo već rekli ne samo mi već i drugovi iz inostranstva, međunarodni komunističkog pokreta.
Branka više nema. Ali iza njega ostaje dobro organizovana NKPJ kao avangarda radničke klase Srbije i Jugoslavije. To je prvenstveno njegova zasluga. Ovom prilikom bezrezervno ističemo druže Branko, da će NKPJ nastaviti onim kursom koji si ti zacrtao. A to je kurs marksizma-lenjinizma, proleterskog internacionalizma, anti-imperijalizma i jugoslovenskog patriotizma. Smrt te je istrgla iz naših redova druže Branko. Ali ti ćeš i dalje živeti u našim srcima i našim mislima. Bićeš živ koliko god bude trajala naša borba. Nikada te nećemo zaboraviti. Generacije članova naše Partije i SKOJ-a učiće o primeru istinskog komuniste kakav je bio drug Branko Kitanović, generalni sekretar NKPJ.
Neka je večna slava Branku Kitanoviću osnivaču i generalnom sekretaru NKPJ!

Sekretarijat CK NKPJ
Beograd,
20. decembar 2011. godine

crveni bataljon

Broj poruka : 7
Datum upisa : 12.07.2011

Pogledaj profil korisnika

Nazad na vrh Ići dole

Pogledaj prethodnu temu Pogledaj sledeću temu Nazad na vrh

- Similar topics

 
Dozvole ovog foruma:
Ne možete odgovarati na teme u ovom forumu